Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

● THE FILMS THAT I SAW - MINI REVIEW


Ο Άνταμ είναι ένας περιθωριακός μουσικός, βαθιά απογοητευμένος από την πορεία των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Ξαναβρίσκει την παλιά του αγάπη, την αινιγματική Ιβ. Αυτή η αγάπη, όμως, κρατάει εδώ κι αιώνες, αφού πρόκειται για βρικόλακες. Το ειδυλλιακό αυτό συναίσθημα έρχεται να διακόψει η ατίθαση νεαρή αδελφή της Ιβ, η Άβα.

Με μια σκοτεινή αίσθηση αλλά και στοιχεία παρωδίας το Only Lovers Left Alive είναι από τις ωραιότερες ταινίες που είδα την φετινή χρονιά. Με γοτθικό φόντο, Σαιξπηρικές αναφορές, ερωτισμό, αλληγορικούς χαρακτήρες και μυστηριακή φόρτιση. Η φωτογραφία του Yorick le Saux’s μαγική σε κάνει να ταξιδεύεις σε άλλους τόπους ταυτόχρονα με την απαλή λατρευτική μουσική μια ταινία που θα σε μαγέψει και θα σε προβληματίσει. 


Ο Luke, είναι ένας πρώην πρωταθλητής γητευτής ταύρων που θέλει να κάνει την επιστροφή του, και η Sofia, μια φοιτήτρια που ονειρεύεται να τα καταφέρει στον καλλιτεχνικό κόσμο της Νέας Υόρκης, ζουν τον έρωτα τους, αλλά οι δρόμοι που θέλουν να ακολουθήσουν δυσκολεύουν το μεταξύ τους μέλλον. Τότε θα διασταυρωθούν με αυτόν του γηραιού Ira, του οποίου οι αναμνήσεις από την αγαπημένη του επί δεκαετίες εμπνέουν το ζευγάρι...

Το «The Longest Ride» είναι μεταφορά του βιβλίου του πλέον γνωστού συγγραφέα Nicholas Sparks. Είναι είδη η δέκατη φορά που βιβλίο του μεταφέρετε στην μεγάλη οθόνη. Αυτό που μ'άρεσε πραγματικά στο The Longest Ride ήταν πως εκτός από το ρομαντικό κομμάτι που κυρίως απευθύνεται η σειρά είχε πολλές δόσεις χιούμορ. Αν και μπορεί να θεωρεί στερεότυπη και αρκετά κλισέ όσοι έχουν δει έστω και μια ταινία του Nicholas Sparks θα το καταλάβουν αυτό δεν την κάνει βαρετή και αναμενόμενη. Απολαυστική για όλες τις ρομαντικές ψυχές. 

Η Lucy είναι μια απλή κοπέλα που βρίσκεται άθελά της μπλεγμένη με την κινέζικη μαφία. Αρχικά ανήμπορη να αντιδράσει, μεταμορφώνεται χάρη σε ένα καινούργιο και πανίσχυρο ναρκωτικό σε φονική μηχανή με υπεράνθρωπες δυνατότητες.

Μία από τις πιο ιδιαίτερες και πολυσυζητημένες ταινίες του 2014. Μ'άρεσε αρκετά και θα έλεγα πως η δουλειά του Luc Besson μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα βαθμό αρκετά πετυχημένη ενώ η Scarlett Johansson κατάφερε να την απογειώσει. Σίγουρα ο Besson προσεγγίζει την ταινία με ένα πιο ψαγμένο και φιλοσοφικό ύφος αλλά ταυτόχρονα ως σκηνοθέτης που σέβεται τον θεατή του δίνει και χιουμοριστικά στοιχεία κάνοντας την διασκεδαστική. Το τέλος φοβερά προβλέψιμο εστιάζοντας κυρίως στο προβληματισμό της ταινίας από ότι στην δράση. Διασκεδαστική αλλά με πολλά επιστημονικά και φιλοσοφικά στοιχεία(χωρίς ιδιαίτερη ουσία) που μπορούν να κουράσουν εν τέλη των θεατή. 

Ο αλαζονικός μεγαλοδικηγόρος Hank Palmer επιστρέφει έπειτα από πολλά χρόνια στη γενέτειρά του, μια κωμόπολη της Ιντιάνα, για την κηδεία της μητέρας του. Οι σχέσεις του με τον δικαστή πατέρα του παραμένουν ψυχρές, αλλά όταν ο τελευταίος μπλέκεται σε αυτοκινητικό δυστύχημα και κατηγορείται για φόνο, ο Hank αποφασίζει να μείνει και να τον υπερασπιστεί.

Μια ταινία που αποπνέει ένα αέρα παλιού καλού κινηματογράφου. Καλοφτιαγμένη με πολύ όμορφες ερμηνείες και ενα Robert Downey Jr που μπορεί με την στολή του Iron Man να είναι cool αλλά και χωρίς αυτήν είναι υπέροχος ενώ τον Robert Duvall δεν μπορείς να μην τον απολαύσεις οι δύο τους δένουν άψογα μεταξύ τους, προσφέροντας στην ταινία αρκετές αξιομνημόνευτες στιγμές. Μπορεί να μην είναι πρωτότυπο αλλά σίγουρα είναι ένα όμορφο οικογενειακό δράμα που αξίζει. 

4 νέοι επιστήμονες, τηλεμεταφέρονται σε ένα επικίνδυνο εναλλακτικό σύμπαν το οποίο μεταβάλλει τη υλική τους μορφή με απίστευτους τρόπους. Οι τέσσερις τους θα πρέπει να μάθουν να χειρίζονται τις νέες δυνάμεις τους και να συνεργαστούν ως Fantastic Four ώστε να μπορέσουν να σώσουν τη Γη και να αντιμετωπίσουν τον πρώην φίλο τους και νυν αναδυόμενο υπέρτατο τύραννο.

Έχοντας δει μόνο το τρέιλερ της ταινίας ξεκίνησα να την βλέπω με αρκετά θετικό μυαλό όπως αποδείχτηκε όμως ήταν μια τεράστια απογοήτευση! Πρόχειρη δουλεία και χωρίς σωστός διαμερισμό. Μια ολόκληρη ώρα της ιστορίας ξοδεύεται στην δημιουργία της πύλης, το ταξίδι και τον έλεγχο των δυνάμεων τους που τελικά βλέπεις να τις χρησιμοποιούν 1 λεπτό, στο χειρότερο αποκορύφωμα και κλείσιμο που έχω δει στην ζωή μου. Άχρωμοι ηθοποιοί, χωρίς βάθος χαρακτήρες τo Fantastic Four θα μπορούσε να ξεκινήσει μια ακόμα ενδιαφέρουσα σειρά ταινιών αλλά απέτυχε παταγωδώς.


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Copyright © 2014 Life is Art!

Distributed By Blogger Templates | Designed By Darmowe dodatki na blogi